
همیشه در توصیههای بهداشتی به اهمیت ضداکسیدانها در جلوگیری از بیماری ازجمله سرطان اشاره و توصیه میشود موادی که حاوی ضداکسیدان هستند مثل سبزی و میوه تازه زیاد مصرف شوند.
اما تحقیقی اخیرا در نشریه نیچر منتشر شده که عنوان میکند مواد ضداکسیدان ممکن است انتشار (متاستاز) سرطان را تسهیل کنند. دکتر امین مقدم، پژوهشگر ایمنیشناسی در دانشگاه آکسفورد می گوید: انتشار این تحقیق برای بسیاری این سوال را مطرح کرد که آیا از این به بعد باید ضداکسیدانها را نه عامل پیشگیری از سرطان بلکه عامل گسترش آن در بدن دانست؟
این فقط فلزها نیستند که اکسید میشوند – یا بهعبارتدیگر زنگ میزنند – بلکه این اتفاق برای موکولهای حیاتی بدن مثل پروتئینها (موکولهای ساختاری) و دیاِناِی (اطلاعات ژنتیکی سلول) هم میافتد. درواقع بدن ما ازیکطرف از اکسیداسیون بهره میبرد، مثلا برای تولید انرژی یا از بین بردن میکروبها، اما از طرف دیگر از اکسیداسیون بیشازحد هم جلوگیری میکند تا از عدم توازنی که به آن آسیب اکسیداسیون (Oxidative stress) میگوییم پیشگیری کند.
آسیب اکسیداسیون همانطور که میتواند نفع داشته باشد و برای مثال سلولهای ایمنی میتوانند با کمک آن میکروبها را از بین ببرند، قابلیت صدمه زدن به سلولها و مواد مهم بدن را نیز دارد و بدن برای مقابله با اثر شوم آن سعی میکند از خود دفاع کند. باوجود سودمندی اکسیداسیون متعادل، تصور میشود که اکسیداسیون بیشازحد باعث بروز بسیاری از بیماریها از قبیل تنگی عروق، عوارض دیابت، کبد الکلی، بیماریهای ریوی ناشی از سیگار و آلودگی هوا، بیماری آلزایمر، سرطان، و بیماریهای خودایمنی میشود./
اما تحقیقی اخیرا در نشریه نیچر منتشر شده که عنوان میکند مواد ضداکسیدان ممکن است انتشار (متاستاز) سرطان را تسهیل کنند. دکتر امین مقدم، پژوهشگر ایمنیشناسی در دانشگاه آکسفورد می گوید: انتشار این تحقیق برای بسیاری این سوال را مطرح کرد که آیا از این به بعد باید ضداکسیدانها را نه عامل پیشگیری از سرطان بلکه عامل گسترش آن در بدن دانست؟
این فقط فلزها نیستند که اکسید میشوند – یا بهعبارتدیگر زنگ میزنند – بلکه این اتفاق برای موکولهای حیاتی بدن مثل پروتئینها (موکولهای ساختاری) و دیاِناِی (اطلاعات ژنتیکی سلول) هم میافتد. درواقع بدن ما ازیکطرف از اکسیداسیون بهره میبرد، مثلا برای تولید انرژی یا از بین بردن میکروبها، اما از طرف دیگر از اکسیداسیون بیشازحد هم جلوگیری میکند تا از عدم توازنی که به آن آسیب اکسیداسیون (Oxidative stress) میگوییم پیشگیری کند.
آسیب اکسیداسیون همانطور که میتواند نفع داشته باشد و برای مثال سلولهای ایمنی میتوانند با کمک آن میکروبها را از بین ببرند، قابلیت صدمه زدن به سلولها و مواد مهم بدن را نیز دارد و بدن برای مقابله با اثر شوم آن سعی میکند از خود دفاع کند. باوجود سودمندی اکسیداسیون متعادل، تصور میشود که اکسیداسیون بیشازحد باعث بروز بسیاری از بیماریها از قبیل تنگی عروق، عوارض دیابت، کبد الکلی، بیماریهای ریوی ناشی از سیگار و آلودگی هوا، بیماری آلزایمر، سرطان، و بیماریهای خودایمنی میشود./